poniedziałek, 13 lutego 2012

Olej arganowy jest dobry na WSZYSTKO

Piękna skóra twarzy, jędrne ciało, zdrowy organizm - tego chcemy, tego szukamy. Jak się okazuje, w naturze istnieje preparat, który nam to wszystko zapewni.

olej arganowy, fot. marokosklep.com
Preparat ten to olej arganowy, uzyskiwany z drzewa Arganii żelaznej (Argania spinosa), a dokładniej - z jej orzechów. Wiecznie zielona argania rośnie tylko w jednym miejscu na świecie - w Maroku, w rejonie Sus. Tam powstał rezerwat biosfery o powierzchni ponad 830 tysięcy hektarów. Chroniony jest on przez UNESCO, a samo drzewo wpisano na listę światowego dziedzictwa.

Berberowie od setek lat znają dobroczynne właściwości oleju arganowego i stosują go zarówno jako preparat kosmetyczny, jak też spożywczy. Olej arganowy wymaga cierpliwości - żeby powstał litr tłoczonego na zimno oleju, trzeba 30kg orzechów arganowych i 8 godzin pracy. Olej składa się w 80% z jedno- i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, zawiera około 45% kwasu oleinowego i około 35% kwasu linolowego. Dominują w nim jednonienasycone kwasy tłuszczowe Omega6 i Omega9. Olej zawiera też tokoferole, polifenole i schotenol.

Dzięki temu, olej arganowy obniża poziom cholesterolu i cukru we krwi, poprawia krążenie, działa przeciwzapalnie i podnosi odporność. Jest też skuteczny w walce z trądzikiem, łuszczycą, przyspiesza gojenie ran, doskonale nadaje się do masażu, odżywia włosy i paznokcie, regeneruje skórę. Ma też przyjemny smak i zapach, więc świetnie nadaje się jako składnik sałatek czy do skrapiania ryb. Lepiej go jednak nie podgrzewać, żeby nie stracił dobroczynnych właściwości.

Zanim jednak popędzicie do sklepu i kupicie butlę na wszystkie okazje - poczekajcie. Olej kosmetyczny jest inny niż spożywczy - jest bowiem poddawany dodatkowej obróbce. Nie pachnie orzechami, jest jaśniejszy niż ten spożywczy. Szukając oleju arganowego, dobrze jest wybrać sprawdzoną firmę. Na pewno polegać można na produktach ze strony Marokosklep.com, gdzie oferowane są różne pojemności i warianty oleju, a także kosmetyki zawierające olej arganowy. Ważne jest, żeby butelki były firmowo zamknięte, oznaczone datą ważności, nazwą importera i symbolem certyfikatu (np. Ecocert).

piątek, 10 lutego 2012

Album Nasze Kulinarne Dziedzictwo - Smaki Regionów

Co roku odbywa się konkurs na najlepszy produkt regionalny i na najlepszy wyrób. Wszystko zaczęło się w roku 2000, więc nic dziwnego, że po 11 latach postanowiono podsumować jakoś dotychczasowych laureatów. Tak powstał album Nasze Kulinarne Dziedzictwo - Smaki Regionów, prezentujący nagrodzone produkty, bogato ilustrowany, zawierający serię przepisów na najlepsze dania regionalne i tradycyjne. Dla kogoś zainteresowanego kuchnią tradycyjną, regionalną - wymarzony.


Zainteresowani albumem proszeni są o kontakt z biurem Polskiej Izby Produktów Regionalnych i Lokalnych.

czwartek, 9 lutego 2012

Sól z Dżibuti

Konia z rzędem temu, kto bez zastanowienia potrafi pokazać na mapie Dżibuti.

Jezioro Assal w Dżibuti to jeden z najbardziej słonych akwenów wodnych. Wskutek działania wiatru i temperatury, sól krystalizuje, a potem kryształy łączą się, zostają oszlifowane przez wodę i powstają kulki soli - jak te na zdjęciu. W smaku, sól jest podobna do znanej nam soli morskiej, ale to, co się liczy, to kształt. Kuleczki mają różną wielkość, najmniejsze są jak ziarna kawioru. Jeśli podać je obok kawałków ryby czy mięsa, pociętych również w geometryczne, proste kształty, efekt będzie niezapomniany.

Sól można kupić w sklepie At the Meadow.

A dlaczego tu o niej piszę? To też produkt regionalny, tradycyjny, tyle że z innego kawałka świata. Kule solne wydobywane są ręcznie, sortowane, a następnie odwożone na wielbłądach do portu, skąd odpływają do sklepów na całym świecie. W dobie standaryzacji, takie powstające naturalnie dzieła natury są szczególnie urocze, prawda?

środa, 8 lutego 2012

Ekowiarnia, Poznań

Obiecałam niedawno, że będę częściej pisać o miejscach, gdzie można zjeść produkty bio, eko, wege etc. Ostatnio była restauracja w Warszawie, a dziś - kawiarnia w Poznaniu. A dokładniej - Ekowiarnia.

to jest ciasto z buraka - stąd kolor
W Ekowiarni można zjeść ciast, sałaty, kanapki - wszystko smaczne, ładnie podane, opisane w karcie z uwzględnieniem pochodzenia produktów. Na miejscu można też zamówić catering lub urządzić kameralne spotkanie dla przyjaciół. O Ekowiarni bardzo miło napisała w swoim blogu Zuzanka - i myślę, że skutecznie zachęciła mnie do odwiedzenia tego miejsca, kiedy tylko pojawię się w Poznaniu.

W tej chwili nie działa strona internetowa Ekowiarni, więc jej tu nie linkuję, ale polecam profil na FB (z którego pochodzą wszystkie zdjęcia w tym wpisie).




wtorek, 7 lutego 2012

Kosmetyki naturalne: Sylveco

Do Targów Regionalia (które patronują temu blogowi) jeszcze nieco ponad 2 miesiące. Ale warto zaznaczyć, że podczas targów będzie szansa poznać nie tylko lokalne specjały, ale też rękodzieło, produkty fair trade czy ekologiczne kosmetyki. I o tych ostatnich chciałam dziś nieco napisać, przedstawiając rodzimą firmę, produkującą niedrogie, dobrej jakości kosmetyki pielęgnacyjne.

Sylveco to firma z Podkarpacia, działająca już od 20 lat (założono ją w roku 2012). Firma zajmuje się pozyskiwaniem interesujących substancji roślinnych, między innymi z brzozy. Właśnie wyciąg z brzozy, czyli betulina, jest składnikiem wielu ich produktów. Moim ulubionym jest krem do stóp (widoczny na zdjęciu obok). Poza tym, w ofercie znajdują się pomadki ochronne, balsam do ciała, krem do rąk, a także kilka kremów do twarzy. Wszystkie zawierają wyciąg z brzozy, ale w składzie pojawia się też wyciąg z nagietka czy rokitnika.

Co ważne, wszystkie preparaty powstają w Polsce, w fabryce firmy. Zakład został tak przebudowany, żeby sprzyjać środowisku, wprowadzono między innymi kolektory słoneczne. Sylveco za swoje produkty otrzymało wiele nagród, w tym dwukrotcie Złotą Pieczęć Natury i Laur Konsumenta w kategorii Odkrycie Roku 2009. Szczegóły na stronie Sylveco.pl

Kosmetyki Sylveco można kupić w firmowym sklepie internetowym, a także w setkach sklepów, drogerii i aptek w całym kraju - adresy na tej stronie.

poniedziałek, 6 lutego 2012

Konkurs - najpiękniejsza palma wielkanocna

Palma wielkanocna to symbol Niedzieli Palmowej. Z dużym prawdopodobieństwem, robiliście je - jak ja - w dzieciństwie, używając do tego gałązek bukszpanu, kolorowej krepiny, wydmuszek i suszonych kwiatów.

palmy wielkanocne, fot. Andrzej Gondek
No dobrze, może te nasze z dzieciństwa nie były aż tak dopracowane. Ale tradycja tworzenia pięknych, dużych (od 2 do 6 metrów wysokości!) palm wielkanocnych jest w Polsce kultywowana - szczególnie na Podlasiu, na Kurpiach i w Małopolsce. Nic więc dziwnego, że Muzeum Rolnictwa w podlaskim Ciechanowcu organizuje coroczny konkurs na najpiękniejszą palmę. Konkurs przeznaczony jest dla mieszkańców regionu, ale w zasadzie nie ma przeszkód, żeby dowieźć palmę z innej części Polski. O zasadach można przeczytać na stronie Muzeum Rolnictwa.

Przy okazji - jeśli nie wiecie, to podpowiadam, że palm się nie trzyma w domu w nieskończoność, tylko pali się je w Wielką Sobotę. Popiołu z nich używa się podczas mszy w środę popielcową kolejnego roku.

Z palmami wiąże się wiele wierzeń, według niektórych etnografów nawiązujących do wierzeń pogańskich i tzw. "rózgi życia". Pisze o tym między innymi Artur Rumpel na stronie kosciol.pl Poświęcona palma ma chronić ludzi i ich dobytek przed wszelkim złem, uderzenie kogoś palmą zapewnia mu zdrowie (stąd zapewne spożywanie bazi, także w formie sproszkowanej, jako napar). Bazie podłożone pod pierwszą zaoraną na polu skibę ziemi miały zapewnić urodzaj, a piękne palmy - piękne i zdrowe potomstwo.


piątek, 3 lutego 2012

Kawa żołędziówka

Co można robić z żołędzi? Myślałam, że ich jedyne zastosowanie dla ludzi to możliwość tworzenia ludzików przy pomocy kilku wykałaczek.

fot. wuzecik.pl
Jak się okazuje, z żołędzi powstaje kawa. Oczywiście, kawa to nazwa umowna, w dodatku napój nie zawiera kofeiny, ale tradycja jego wytwarzania na terenach nadbużańskich jest długa. Przed drugą wojną światową, kawa z żołędzi była popularnym napitkiem w tamtych rejonach. Aby powstała "kawa", żołędzie są gotowane, palone i mielone. Następnie do mieszanki dodaje się przypraw, tak jak kardamon, cynamon, goździki. Można ją zalewać wrzątkiem lub parzyć w ekspresie.

Co prawda o tym, że kawa jest niezdrowa, już się nie mówi, bo w pewnych sytuacjach (i niedużych ilościach) nie jest szkodliwa, a nawet może być zdrowa, ale kawa z żołędzi wpływa ponoć dobrze na żołądek, wątrobę i śledzionę, a w dodatku likwiduje zaburzenia żołądkowe.

W zasadzie, kiedyś pijało się kawę zbożową i też było dobrze. Może więc warto spróbować i kawy z żołędzi?